adjective

disjoint

ซึ่งไม่ต่อเนื่องกัน, ซึ่งไม่ปะติดปะต่อกัน, ซึ่งแยกจากกัน

The two sets of data are completely disjoint.

ชุดข้อมูลทั้งสองชุดแยกจากกันโดยสิ้นเชิง

His argument was disjoint and difficult to follow.

ข้อโต้แย้งของเขาไม่ปะติดปะต่อและเข้าใจยาก

((sth.)) is disjoint (from sth.) ((สิ่งของ)) แยกจาก (สิ่งของ) The two ideas are completely disjoint.

คำพ้องความหมาย: separate, unconnected, disconnected; คำตรงข้าม: connected, joined, coherent

มาจากคำอุปสรรค 'dis-' (แยกจากกัน) + 'joint' (เชื่อมต่อ) ความหมายตามตัวอักษรคือ 'ไม่เชื่อมต่อกัน'

ให้นึกถึง 'dis-joint' ว่าเป็นสิ่งที่ขาด 'ข้อต่อ' ในการเชื่อมส่วนต่างๆ เข้าด้วยกัน ทำให้มันไม่ต่อเนื่องกัน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ