noun

dismissal

การไล่ออก, การปลดออก, การไม่ยอมรับ

His dismissal from the company was a shock.

การที่เขาถูกไล่ออกจากบริษัทเป็นเรื่องน่าตกใจ

Her dismissal of the theory was too quick.

การที่เธอไม่ยอมรับทฤษฎีนั้นมันเร็วเกินไป

((sb.'s)) dismissal ((from sth.)) การไล่(ใครบางคน)ออกจากงาน การที่เขาถูกไล่ออกจากตำแหน่งเป็นเรื่องไม่คาดฝัน

dismissal ((of sth.)) การปฏิเสธ(บางสิ่ง) การปฏิเสธข้อเสนอของเขาน่าผิดหวัง

Synonyms: sacking, firing, rejection, refusal; Antonyms: hiring, appointment, acceptance

มาจากคำกริยา 'dismiss' ซึ่งมาจากภาษาละติน 'dis-' (ออกไป) + 'mittere' (ส่ง) บวกกับปัจจัยสร้างคำนาม '-al'

นี่คือรูปแบบคำนามของ 'to dismiss' การกระทำหรือผลของการไล่ใครบางคนหรือบางสิ่งออกคือ dismissal

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ