adjective

distorted

บิดเบี้ยว, ผิดเพี้ยน, ที่ถูกบิดเบือน

The mirror gave a distorted reflection.

กระจกให้ภาพสะท้อนที่บิดเบี้ยว

He gave a distorted account of the event.

เขาให้ข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่บิดเบือนไป

((a distorted sth.)) (สิ่งที่บิดเบี้ยว) กระจกแสดงภาพที่บิดเบี้ยว

คำพ้องความหมาย: warped, twisted, misrepresented; คำตรงข้าม: clear, accurate

มาจากภาษาละติน 'dis-' (แยกจากกัน) และ 'torquere' (บิด) หมายถึง 'บิดออกจากกัน' ตามตัวอักษร

ลองนึกถึงภาพที่ 'บิดเบี้ยว' (torted) ซึ่ง 'แยกจาก' (dis) ความเป็นจริง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ