adjective

distracted

ไม่มีสมาธิ, วอกแวก

He was easily distracted by the noise.

เขาวอกแวกง่ายเพราะเสียงดัง

She had a distracted look on her face.

เธอมีสีหน้าเหม่อลอย

distracted ((by sth./sb.)) ถูกทำให้วอกแวก (โดยบางสิ่ง/บางคน) เขาวอกแวกเพราะเสียงดัง

คำพ้องความหมาย: inattentive, preoccupied; คำตรงข้าม: focused, attentive

จากภาษาละติน 'dis-' (แยกจากกัน) + 'trahere' (ดึง) หมายถึง 'ถูกดึงแยกออกจากกัน'

ลองนึกภาพว่าความสนใจของคุณถูก 'ดึง' (tract) ไปในทิศทางต่างๆ ทำให้ไม่มีสมาธิ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ