noun

dominion

อำนาจปกครอง, อาณัติ, ดินแดนในปกครอง

The king had dominion over the land.

กษัตริย์มีอำนาจปกครองเหนือดินแดนนั้น

Canada was once a dominion of the British Empire.

แคนาดาเคยเป็นดินแดนในปกครองของจักรวรรดิอังกฤษ

dominion ((over sth.)) อำนาจปกครองเหนือ (บางสิ่ง) The king had dominion over the land.

a dominion ((of sth.)) ดินแดนในปกครองของ (บางสิ่ง) Canada was once a dominion of the British Empire.

คำพ้องความหมาย: rule, sovereignty, territory, realm

มาจากภาษาละติน 'dominium' (ทรัพย์สิน, ความเป็นเจ้าของ) ซึ่งก็มาจาก 'dominus' (เจ้านาย) เช่นกัน

ลองนึกถึง 'domain' (อาณาเขต) หรือ 'kingdom' (ราชอาณาจักร) ของกษัตริย์ 'Dominion' เป็นคำที่เป็นทางการกว่าสำหรับแนวคิดเดียวกันเรื่องการปกครองและดินแดน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ