noun

downfall

ความพินาศ, การล่มสลาย, ความหายนะ

Greed was his downfall.

ความโลภคือความหายนะของเขา

The scandal led to the government's downfall.

เรื่องอื้อฉาวนำไปสู่การล่มสลายของรัฐบาล

((sb.'s/sth.'s)) downfall การล่มสลาย (ของใครบางคน/บางสิ่ง) his downfall

คำพ้องความหมาย: ruin, collapse, demise; คำตรงข้าม: rise, success, ascent

มาจาก 'down' (ลง) + 'fall' (ตก) หมายถึงการตกจากตำแหน่งที่สูงหรือจากความรุ่งเรืองอย่างแท้จริง

ลองนึกภาพกษัตริย์ 'ตก' 'ลง' (fall down) จากบัลลังก์ ภาพนี้แสดงถึงความพินาศและการล่มสลาย

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ