adjective

eminent

โดดเด่น, มีชื่อเสียง, ยอดเยี่ยม

She is an eminent scientist.

เธอเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่โดดเด่น

He is eminent in his field.

เขาโดดเด่นในสาขาของเขา

((as sb./sth.)) มีชื่อเสียง, เป็นที่นับถือ, หรือมีความสำคัญในแวดวงใดแวดวงหนึ่ง She is an eminent scientist.

คำพ้องความหมาย: distinguished, renowned, prominent; คำตรงข้าม: unknown, obscure

มาจากภาษาละติน 'eminere' แปลว่า 'โดดเด่น', จาก 'e-' (ออก) + 'minere' (ยื่นออกมา)

ให้นึกถึงภูเขาที่ 'โดดเด่น' ขึ้นมา คนที่ 'eminent' ก็คือคนที่โดดเด่นในสาขาของตนเอง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ