noun

estrangement

ความห่างเหิน, ความบาดหมาง, การแตกแยก

The argument led to a long estrangement between them.

การโต้เถียงนำไปสู่ความห่างเหินอันยาวนานระหว่างพวกเขา

He felt a sense of estrangement from his old friends.

เขารู้สึกถึงความห่างเหินจากเพื่อนเก่าของเขา

estrangement from ((sb./sth.)) ความห่างเหินจาก (ใครบางคน/บางสิ่ง) His estrangement from his family was painful.

estrangement between ((sb.)) and ((sb.)) ความบาดหมางระหว่าง (ใครบางคน) กับ (ใครบางคน) There was an estrangement between the two brothers.

Synonyms: alienation, separation, division; Antonyms: reconciliation, connection

มาจากคำกริยา 'estrange' (ทำให้ห่างเหิน) บวกกับปัจจัย '-ment' ที่ใช้สร้างคำนาม 'Estrange' มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณที่แปลว่า 'ปฏิบัติเหมือนคนแปลกหน้า'

ลองนึกภาพการทำให้ใครบางคนกลายเป็น 'คนแปลกหน้า' (strange) สำหรับคุณ ซึ่งนำไปสู่ 'ความห่างเหิน' (estrangement)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ