noun

exasperation

ความโกรธเคือง, ความฉุนเฉียว, ความโมโห

He sighed in exasperation.

เขาถอนหายใจด้วยความโกรธเคือง

There was a growing exasperation with the delays.

มีความโกรธเคืองที่เพิ่มขึ้นกับความล่าช้า

((ด้วยความโกรธเคือง)) ด้วยความรู้สึกหงุดหงิดอย่างรุนแรง เธอโยนมือขึ้นด้วยความโกรธเคือง

((ความโกรธเคืองต่อบางสิ่ง)) ความรำคาญเกี่ยวกับบางสิ่ง เขารู้สึกโกรธเคืองกับเสียงดังอย่างต่อเนื่อง

คำพ้องความหมาย: irritation, annoyance, frustration, vexation

มาจากภาษาละติน 'exasperare' (ทำให้หยาบ, ทำให้ระคายเคือง), จาก 'ex-' (คำอุปสรรคเน้นความเข้มข้น) + 'asper' (หยาบ)

ให้นึกถึงสิ่งที่ทำให้อารมณ์ของคุณ 'ขรุขระ' หรือ 'หยาบ' (เหมือนกระดาษทราย) คำอุปสรรค 'ex-' ช่วยเน้นย้ำความรู้สึกนี้ให้รุนแรงขึ้น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ