verb

exonerate

พิสูจน์ว่าบริสุทธิ์, ทำให้พ้นจากข้อกล่าวหา

The new evidence completely exonerated the defendant.

หลักฐานใหม่พิสูจน์ว่าจำเลยบริสุทธิ์อย่างสิ้นเชิง

He was exonerated from all blame.

เขาพ้นจากข้อกล่าวหาทั้งหมด

to exonerate ((sb.)) ((from sth.)) ทำให้ (ใครบางคน) พ้นจาก (บางสิ่ง) He was exonerated from all blame.

Synonyms: absolve, acquit, clear; Antonyms: convict, blame

มาจากภาษาละติน 'exonerare' ซึ่งมาจาก 'ex-' (ออกจาก) + 'onus' (ภาระ) ความหมายตามตัวอักษรคือ 'การปลดภาระ'

นึกถึง 'ex-' (ออก) + 'oner-' (ภาระ เหมือนในคำว่า 'onerous') หมายถึงการเอาภาระความผิดออกจากใครบางคน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ