adjective

exquisite

สวยงามอย่างยิ่ง, ประณีต, รุนแรง

She has exquisite taste in art.

เธอมีรสนิยมทางศิลปะที่ยอดเยี่ยม

He felt an exquisite pain in his side.

เขารู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่สีข้าง

an exquisite ((noun)) (คำนาม) ที่สวยงามอย่างยิ่ง She has exquisite taste in art.

คำพ้องความหมาย: beautiful, delicate, intense; คำตรงข้าม: crude, plain

มาจากภาษาละติน `exquisitus` 'ที่เสาะหามาอย่างดี' จาก `exquirere` (`ex-` 'ออก' + `quaerere` 'แสวงหา')

คิดถึงบางสิ่งที่พิเศษมากจนต้อง 'เสาะหา' (`ex-` + `quisit` คล้ายกับ 'quest' การแสวงหา)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ