adjective

faithful

ซื่อสัตย์, ภักดี, เที่ยงตรง, แม่นยำ

He was a faithful friend.

เขาเป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์

She gave a faithful account of the events.

เธอให้ข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์อย่างเที่ยงตรง

faithful ((to sb./sth.)) ซื่อสัตย์ต่อ (ใครบางคน/บางสิ่ง) He is faithful to his wife.

a faithful ((noun)) (คำนาม) ที่เที่ยงตรง It's a faithful copy of the original.

คำพ้องความหมาย: loyal, devoted, true; คำตรงข้าม: unfaithful, disloyal

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'fei' (ศรัทธา) + '-ful' (เต็มไปด้วย) แปลตรงตัวว่า 'เต็มไปด้วยศรัทธา'

นึกถึง 'สุนัขที่ซื่อสัตย์' (a faithful dog) ที่ภักดีต่อเจ้าของเสมอ ช่วยให้จำความหมายหลักของความภักดีและความแน่วแน่ได้

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ