adjective

famous

มีชื่อเสียง, โด่งดัง

He is a famous actor.

เขาเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียง

The city is famous for its cheese.

เมืองนี้มีชื่อเสียงด้านชีส

((to be)) famous เป็นที่รู้จักของคนจำนวนมาก เธออยากมีชื่อเสียง She wants to be famous.

((to be)) famous ((for sth.)) เป็นที่รู้จักในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ปารีสมีชื่อเสียงด้านหอไอเฟล Paris is famous for the Eiffel Tower.

คำพ้องความหมาย: well-known, renowned, celebrated; คำตรงข้าม: unknown, obscure

มาจากภาษาละติน 'famosus' ซึ่งมาจาก 'fama' (ชื่อเสียง, รายงาน, กิตติศัพท์)

ถ้าคุณมี 'fame' (ชื่อเสียง) คุณก็ 'famous' (มีชื่อเสียง) คำสองคำนี้เกี่ยวข้องกันโดยตรง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ