noun

altercation

การทะเลาะวิวาท, การโต้เถียง, การมีปากเสียง

He was involved in an altercation with a police officer.

เขามีส่วนเกี่ยวข้องในการทะเลาะวิวาทกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ

The argument quickly turned into a physical altercation.

การโต้เถียงกลายเป็นการทะเลาะวิวาททางกายอย่างรวดเร็ว

การทะเลาะวิวาท ((กับใครบางคน)) ((เกี่ยวกับบางสิ่ง)) การโต้เถียงอย่างเสียงดังกับใครบางคนเกี่ยวกับบางสิ่ง เขาทะเลาะกับเพื่อนบ้านเรื่องรั้ว

Synonyms: argument, quarrel, dispute; Antonyms: agreement, harmony

มาจากภาษาละติน 'alter' (อื่น ๆ) หมายถึงการโต้เถียงกับคน 'อื่น'

ลองนึกถึง 'alter-cation' ว่าเป็น 'alter-action' - การกระทำต่อบุคคลอื่น ซึ่งช่วยให้จำได้ว่ามันคือความขัดแย้ง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ