noun

fern

เฟิร์น

The forest floor was covered with ferns.

พื้นป่าปกคลุมไปด้วยเฟิร์น

She has a beautiful fern in a pot.

เธอมีต้นเฟิร์นสวยๆ อยู่ในกระถาง

((คำนาม)) พืชชนิดหนึ่ง เฟิร์นเป็นพืชไม่มีดอก

คำพ้องความหมาย: bracken, frond (ใบเฟิร์น)

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'fearn' จากรากศัพท์โปรโต-อินโด-ยูโรเปียนที่แปลว่า 'ขนนก' หรือ 'ปีก'

เชื่อมโยงใบของ 'fern' ที่มีลักษณะคล้ายขนนกกับคำว่า 'feather' (ขนนก)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ