noun

fistfight

การชกต่อย, การทะเลาะวิวาท

A fistfight broke out outside the pub.

เกิดการชกต่อยกันนอกผับ

การชกต่อย ((ระหว่าง sb.)) การต่อสู้โดยใช้กำปั้น A fistfight broke out between the two men.

Synonyms: brawl, scuffle, altercation

เป็นคำประสมจาก 'fist' (กำปั้น) และ 'fight' (การต่อสู้) แปลตรงตัวว่า 'การต่อสู้ด้วยกำปั้น'

ลองนึกภาพกำปั้นสองข้างกำลังต่อสู้กันเพื่อช่วยจำความหมาย

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ