adjective

foolish

โง่เขลา, ไม่ฉลาด, บ้าบอ

It was a foolish thing to say.

มันเป็นเรื่องโง่ๆ ที่จะพูดออกไป

I felt foolish when I realised my mistake.

ฉันรู้สึกโง่เมื่อรู้ตัวว่าทำพลาด

a foolish ((noun)) (คำนาม) ที่โง่เขลา It was a foolish decision.

It is foolish ((of sb.)) ((to-inf)) มันโง่ที่ (ใครบางคน) จะ (ทำบางสิ่ง) It was foolish of him to quit his job.

คำพ้องความหมาย: silly, unwise, stupid, absurd; คำตรงข้าม: wise, sensible, clever

จาก 'fool' (คนโง่) บวกกับปัจจัย '-ish' ซึ่งหมายถึง 'มีคุณสมบัติของ'

จำไว้ว่าสิ่งที่ 'fool' (คนโง่) จะทำคือสิ่งที่ 'foolish' (โง่เขลา)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ