noun

grimace

การทำหน้าบึ้ง, การทำหน้าเบ้

He gave a grimace of pain.

เขาทำหน้าเบ้ด้วยความเจ็บปวด

a grimace of ((sth.)) การทำหน้าเบ้ด้วย (บางสิ่ง) He gave a grimace of pain.

คำพ้องความหมาย: scowl, frown; คำตรงข้าม: smile, grin

มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า 'grimace' จากภาษาแฟรงกิช *grima 'หน้ากาก'

นึกถึงใบหน้าที่ 'grim' (บูดบึ้ง) ซึ่งเป็นสีหน้าที่ไม่มีความสุขหรือจริงจัง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ