noun

gust

ลมกระโชก, ลมพัดแรง, การปะทุ

A sudden gust of wind blew my hat off.

ลมกระโชกแรงพัดหมวกของฉันปลิวไป

He felt a gust of anger.

เขารู้สึกถึงอารมณ์โกรธที่ปะทุขึ้นมา

a gust of ((sth.)) ((sth.)) ที่พัดมาอย่างแรง A gust of wind nearly blew me over.

คำพ้องความหมาย: blast, flurry, squall

มาจากภาษานอร์สโบราณ 'gustr' หมายถึง 'ลมกระโชกที่เย็นยะเยือก'

นึกภาพลมพัดแรงจนเกิดเสียง 'กัส' (gust) ดังๆ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ