noun

habit

นิสัย, ความเคยชิน, การเสพติด, ชุดนักบวช

Brushing your teeth is a good habit.

การแปรงฟันเป็นนิสัยที่ดี

He has a nervous habit of tapping his foot.

เขามีนิสัยกระดิกเท้าเวลาประหม่า

She couldn't break her smoking habit.

เธอเลิกนิสัยการสูบบุหรี่ไม่ได้

The nun wore a simple black habit.

แม่ชีสวมชุดนักบวชสีดำเรียบๆ

((มีนิสัย -ing)) แนวโน้มที่จะทำบางสิ่ง He has a habit of tapping his foot.

((สร้างนิสัย)) เริ่มทำบางอย่างเป็นประจำ Try to get into the habit of regular exercise.

((เลิกนิสัย)) หยุดการกระทำที่เป็นประจำ She couldn't break her smoking habit.

((ชุดนักบวชของแม่ชี/พระ)) เครื่องแต่งกายทางศาสนา The nun wore a simple black habit.

คำพ้องความหมาย: custom (ประเพณี), routine (กิจวัตร), practice (การปฏิบัติ), addiction (การติด)

มาจากภาษาละติน 'habitus' แปลว่า 'สภาพ, รูปลักษณ์, เครื่องแต่งกาย' ซึ่งมาจากคำกริยา 'habere' ที่แปลว่า 'มี'

นิสัย (habit) คือสิ่งที่คุณ 'มี (have)' เป็นประจำ และนักบวชก็ 'มี' ชุดนักบวช (habit) ที่ต้องใส่

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ