noun

abstinence

การละเว้น, การอด, การบังคับตนเอง

He practised total abstinence from alcohol.

เขาละเว้นจากการดื่มแอลกอฮอล์โดยสิ้นเชิง

The monks observed a life of abstinence.

พระสงฆ์ดำเนินชีวิตอย่างสมถะ

((abstinence)) ((from sth.)) การละเว้น (จากบางสิ่ง) His abstinence from caffeine was difficult.

คำพ้องความหมาย: self-restraint, sobriety, temperance; คำตรงข้าม: indulgence, excess

จากภาษาละติน `abstinentia` มาจาก `abstinere` 'ยับยั้ง' (`ab-` 'จาก' + `tenere` 'ถือ')

คิดว่า 'abs-' (ห่างจาก) + 'tinence' (การถือ) คือ 'การถือตัวให้ห่าง' จากบางสิ่ง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ