noun

heir

ทายาท, ผู้สืบทอด

He is the heir to a large fortune.

เขาเป็นทายาทของทรัพย์สมบัติมหาศาล

She was the sole heir to the throne.

เธอเป็นทายาทเพียงคนเดียวของราชบัลลังก์

ทายาทของ ((sth.)) an heir to sth. He is the heir to a large fortune.

คำพ้องความหมาย: successor, beneficiary; คำตรงข้าม: predecessor

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'oir' จากภาษาละติน 'heres' (ทายาท) ตัว 'h' ถูกเพิ่มเข้ามาในภาษาอังกฤษตามการสะกดในภาษาละติน

ออกเสียงเหมือน 'air' (อากาศ) ลองจินตนาการถึงทายาทที่ลอยอยู่ในอากาศหลังจากได้รับมรดก

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ