noun

honour

เกียรติยศ, ความเคารพ, ศักดิ์ศรี, เกียรติภูมิ

He fought for the honour of his country.

เขาต่อสู้เพื่อเกียรติยศของประเทศชาติ

It was an honour to meet the Queen.

เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เข้าเฝ้าฯ สมเด็จพระราชินี

She is a woman of great honour.

เธอเป็นผู้หญิงที่มีเกียรติอย่างสูง

((เกียรติยศของ sth.)) ความเคารพอย่างสูงต่อ (บางสิ่ง) He fought for the honour of his country.

((เป็นเกียรติที่ได้ to-inf)) เป็นสิทธิพิเศษที่ได้ (ทำบางสิ่ง) It was an honour to meet the Queen.

คำพ้องความหมาย: prestige, respect, esteem; คำตรงข้าม: disgrace, shame

มาจากภาษาละติน 'honor' หมายถึง 'เกียรติยศ, ความนับถือ'

ลองนึกถึงหลัก 'เกียรติยศ' ของอัศวิน ซึ่งแสดงถึงหลักการอันสูงส่งและความซื่อสัตย์

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ