noun

annoyance

ความรำคาญ, สิ่งที่น่ารำคาญ, ความรบกวน

She expressed her annoyance at the delay.

เธอแสดงความรำคาญใจต่อความล่าช้า

The barking dog is a real annoyance.

สุนัขที่เห่าเป็นสิ่งที่น่ารำคาญจริงๆ

annoyance ((at/with sth.)) ความรำคาญ (ต่อบางสิ่ง) He couldn't hide his annoyance at the mistake.

((an)) annoyance สิ่งที่น่ารำคาญ That buzzing sound is a constant annoyance.

Synonyms: irritation, bother, nuisance, vexation; Antonyms: pleasure, delight, joy

มาจากคำกริยา 'annoy' (ทำให้รำคาญ) บวกกับปัจจัย '-ance' ที่ใช้สร้างคำนามซึ่งบ่งบอกถึงสภาวะหรือคุณสมบัติ

นี่คือความรู้สึกที่คุณมีเมื่อมีบางสิ่งมา *ทำให้รำคาญ* (annoys) คุณ ปัจจัย '-ance' มักจะแสดงถึงสภาวะหรือสภาพ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ