adjective

illustrious

มีชื่อเสียง, โดดเด่น, รุ่งโรจน์

She has had an illustrious career.

เธอมีอาชีพการงานที่รุ่งโรจน์

He comes from an illustrious family.

เขามาจากครอบครัวที่มีชื่อเสียง

an illustrious ((noun)) (คำนาม)ผู้มีชื่อเสียง He was an illustrious scientist.

Synonyms: ที่มีชื่อเสียง(renowned), ที่โดดเด่น(eminent), ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง(celebrated); Antonyms: ที่ไม่มีใครรู้จัก(unknown), ที่ไม่เด่น(obscure)

จากภาษาละติน 'illustris' หมายถึง 'สว่างไสว, โดดเด่น' ซึ่งมาจาก 'illustrare' (ให้ความสว่าง) เช่นกัน

ให้นึกถึงคำว่า 'lustre' (ความแวววาว) ลองจินตนาการถึงบางสิ่งที่สว่างไสว ('lustrous') จนมีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักกันดี

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ