adjective

impeccable

ไร้ที่ติ, สมบูรณ์แบบ

Her English is impeccable.

ภาษาอังกฤษของเธอไร้ที่ติ

He has impeccable taste in clothes.

เขามีรสนิยมเรื่องเสื้อผ้าที่ไร้ที่ติ

((noun)) is impeccable (คำนาม) นั้นไร้ที่ติ Her English is impeccable.

คำพ้องความหมาย: flawless, perfect, faultless; คำตรงข้าม: flawed, imperfect

มาจากภาษาละติน 'im-' (ไม่) + 'peccare' (ทำบาป) แปลตรงตัวว่า 'ไม่ทำบาป' หรือ 'ไม่มีข้อบกพร่อง'

นึกถึงคำว่า 'peck' (จิก) คือสมบูรณ์แบบจนนกยังหาที่ติเพื่อจิกไม่ได้เลย

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ