noun

antagonist

ตัวร้าย, คู่ต่อสู้, ฝ่ายตรงข้าม

He was a political antagonist of the prime minister.

เขาเป็นคู่ต่อสู้ทางการเมืองของนายกรัฐมนตรี

In the story, the wolf is the main antagonist.

ในเรื่องนี้ หมาป่าคือตัวร้ายหลัก

((an antagonist)) ((of sb./sth.)) คู่ต่อสู้หรือฝ่ายตรงข้าม (ของ) เขาเป็นคู่ต่อสู้คนสำคัญของนโยบายรัฐบาล He is a key antagonist of the government's policies.

คำพ้องความหมาย: opponent (คู่ต่อสู้), adversary (ศัตรู); คำตรงข้าม: protagonist (ตัวเอก), ally (พันธมิตร)

จากภาษากรีก 'anti-' (ต่อต้าน) + 'agonistes' (นักสู้, นักแสดง) หมายถึงคนที่ต่อสู้กับคนอื่น

เป็นตัวละครที่อยู่ตรงข้ามกับ 'protagonist' (ตัวเอก) ในเรื่อง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ