verb

incriminate

กล่าวหา, ฟ้องร้อง, ทำให้ดูเหมือนมีความผิด

The evidence could incriminate him.

หลักฐานอาจทำให้เขามีความผิดได้

He refused to answer questions that might incriminate him.

เขาปฏิเสธที่จะตอบคำถามที่อาจทำให้เขามีความผิด

((sb.)) กล่าวหา (ใครบางคน) The evidence could incriminate him.

คำพ้องความหมาย: implicate, involve, accuse; คำตรงข้าม: exonerate, absolve, acquit

มาจากภาษาละติน 'in-' (เข้าไปใน) + 'crimen' (อาชญากรรม) คือการทำให้ใครบางคน 'เข้าไปอยู่ในอาชญากรรม'

ลองแยกคำ: 'in-crime-nate' คือการทำให้ใครสักคน 'in a crime' (เข้าไปพัวพันกับอาชญากรรม)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ