adjective

insolvent

ซึ่งล้มละลาย, ซึ่งมีหนี้สินล้นพ้นตัว

The company was declared insolvent.

บริษัทถูกประกาศให้ล้มละลาย

He is an insolvent debtor.

เขาเป็นลูกหนี้ที่ล้มละลาย

to be insolvent ล้มละลาย The firm became insolvent last year.

an insolvent ((noun)) (คำนาม) ที่ล้มละลาย He is an insolvent debtor.

คำพ้องความหมาย: bankrupt, broke; คำตรงข้าม: solvent, wealthy

มาจากภาษาละติน 'in-' (ไม่) + 'solvens' (จ่ายเงิน) แปลตรงตัวว่า 'ไม่จ่ายเงิน'

เป็นรูปคุณศัพท์ของ 'insolvency' ถ้าคุณ 'insolvent' (ล้มละลาย) คุณกำลังเผชิญกับ 'insolvency' (การล้มละลาย)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ