noun

intimidation

การข่มขู่, การทำให้กลัว, การคุกคาม

He used intimidation to get what he wanted.

เขาใช้การข่มขู่เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ

Witness intimidation is a serious crime.

การข่มขู่พยานเป็นอาชญากรรมร้ายแรง

((of sb.)) การข่มขู่ (ใครบางคน) The intimidation of witnesses is a crime.

คำพ้องความหมาย: threatening, bullying, coercion; คำตรงข้าม: encouragement, reassurance

มาจากภาษาละติน 'in-' (ใน) + 'timidus' (ขี้ขลาด) การกระทำที่ทำให้ใครบางคนรู้สึกกลัว

นึกถึง 'in' + 'timid' (ขี้ขลาด) คือการกระทำให้ใครบางคนรู้สึกขี้ขลาดหรือหวาดกลัว

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ