noun

leaf

ใบไม้, หน้ากระดาษ

An autumn leaf fell from the tree.

ใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วงร่วงหล่นจากต้นไม้

He turned over a new leaf.

เขาเริ่มต้นชีวิตใหม่

((a leaf)) ส่วนที่แบนและเป็นสีเขียวของพืช ใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วงร่วงหล่นจากต้นไม้ An autumn leaf fell from the tree.

((turn over a new leaf)) เริ่มประพฤติตัวในทางที่ดีขึ้น เขาเริ่มต้นชีวิตใหม่ He turned over a new leaf.

คำพ้องความหมาย: frond, page, sheet

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'lēaf' มีรากศัพท์มาจากภาษาเจอร์แมนิก

จำไว้ว่า 'leaf' ใช้ได้ทั้งกับใบไม้ของพืชและหน้ากระดาษในหนังสือ ทั้งสองอย่างเป็นของที่บางและแบน รูปพหูพจน์เป็นรูปที่ไม่ปกติคือ 'leaves'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ