noun

lineage

เชื้อสาย, วงศ์ตระกูล, สายเลือด

She has a lineage dating back to the 16th century.

เธอมีเชื้อสายย้อนกลับไปถึงศตวรรษที่ 16

This is a dog with a noble lineage.

นี่คือสุนัขที่มีเชื้อสายสูงส่ง

a lineage of ((sb./sth.)) เชื้อสายของ (ใครบางคน/บางสิ่ง) He is of royal lineage.

to trace one's lineage สืบเชื้อสายของตนเอง She traced her lineage back to Ireland.

คำพ้องความหมาย: ancestry, descent, pedigree, parentage

จาก 'line' (เส้น) + '-age' (คำต่อท้ายที่แสดงถึงการรวบรวมหรือสภาวะ) หมายถึง 'สาย' ของครอบครัว

ลองนึกภาพแผนภูมิต้นไม้ครอบครัวว่าเป็นชุดของ 'เส้น' (lines) ที่เชื่อมต่อจาก 'ยุค' (age) หนึ่งไปยังอีกยุคหนึ่ง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ