adjective

lone

หนึ่งเดียว, โดดเดี่ยว, เพียงลำพัง

A lone figure walked across the field.

ร่างหนึ่งเดินข้ามทุ่งไปอย่างโดดเดี่ยว

She was the lone survivor of the crash.

เธอเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวจากอุบัติเหตุครั้งนั้น

((a/the)) lone ((คำนาม)) ใช้วางหน้าคำนามเพื่อหมายถึงหนึ่งเดียวหรือโดดเดี่ยว A lone tree stood on the hill.

Synonyms: solitary, single, sole; Antonyms: accompanied, together

มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง เป็นรูปย่อของคำว่า 'alone' (คนเดียว)

ลองนึกถึงสำนวน 'a lone wolf' (หมาป่าเดียวดาย) ซึ่งหมายถึงคนที่ไม่พึ่งพาใคร

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ