noun

lover

คนรัก, ชู้รัก, ผู้ที่หลงใหล

She met her lover in secret.

เธอแอบไปพบคนรักของเธอ

He is a lover of classical music.

เขาเป็นคนที่หลงใหลในดนตรีคลาสสิก

((sb.))'s lover คนรักของ(ใครบางคน) She met her lover in secret.

a lover of ((sth.)) ผู้ที่หลงใหลใน(บางสิ่ง) He is a lover of classical music.

คำพ้องความหมาย: partner, sweetheart (เชิงโรแมนติก); enthusiast, fan (ความสนใจ)

จากคำกริยา 'love' (รัก) + '-er' ซึ่งเป็นคำปัจจัยที่สร้างคำนามที่หมายถึงผู้กระทำ หมายถึง 'ผู้ที่รัก'

'lover' คือคนที 'รัก' (loves) บางสิ่งหรือบางคน สามารถหมายถึงคนรักในเชิงชู้สาว หรือผู้ที่หลงใหลในงานอดิเรกก็ได้

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ