noun

apprentice

ผู้ฝึกงาน, ลูกมือ, เด็กฝึกงาน

He works as an apprentice electrician.

เขาทำงานเป็นช่างไฟฟ้าฝึกหัด

She was an apprentice to a master craftsman.

เธอเป็นลูกมือของช่างฝีมือชั้นครู

an ((apprentice)) [occupation] ผู้ฝึกงานในอาชีพเฉพาะ He works as an apprentice electrician.

an ((apprentice)) to sb. ลูกมือของคนที่มีทักษะ She was an apprentice to a master craftsman.

คำพ้องความหมาย: trainee, learner, novice (ผู้ฝึกหัด). คำตรงข้าม: master, expert (ผู้เชี่ยวชาญ)

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'aprentis' (ผู้เรียน) จาก 'aprendre' (เรียนรู้) ซึ่งมาจากภาษาละติน 'apprehendere' (เข้าใจ, เรียนรู้)

ผู้ฝึกงาน (apprentice) ต้อง 'เข้าใจ' (apprehend) ทักษะในสายอาชีพของตน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ