noun

mischief

การเล่นซน, ความเสียหาย, ความชั่วร้าย

The children are always up to some mischief.

เด็กๆ มักจะเล่นซนอยู่เสมอ

His eyes were full of mischief.

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความซุกซน

เล่นซน วางแผนหรือทำอะไรซนๆ The children are always up to some mischief.

ก่อเรื่อง เริ่มประพฤติตัวไม่ดี The boy got into mischief at school.

คำพ้องความหมาย: prank, naughtiness, trouble; คำตรงข้าม: good behaviour, helpfulness

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'meschief' จาก 'mes-' (ไม่ดี) + 'chief' (หัวหน้า, จุดจบ) หมายถึง 'ผลลัพธ์ที่ไม่ดี'

นึกถึง 'หัวหน้าที่ไม่ดี' (mis-chief) ที่ก่อปัญหา ผู้นำที่ไม่ดีนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ไม่ดี

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ