noun

rank

rütbe, mevki, sıra, derece

He holds the rank of captain.

Yüzbaşı rütbesine sahip.

The soldiers stood in ranks.

Askerler saflar halinde duruyordu.

((sth. rütbesi)) bir şeyin rütbesi Yüzbaşı rütbesine sahip.

((saflar halinde)) saflar halinde Askerler saflar halinde duruyordu.

Eş anlamlılar: position, status, level

Eski Fransızca 'ranc' (çizgi, sıra) kelimesinden, Germen kökenlidir.

Pozisyon veya seviye anlamını hatırlamak için askeri bir 'rütbe' düşünün.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.