noun

confession

itiraf, günah çıkarma, beyan

He made a full confession to the police.

Polise her şeyi itiraf etti.

She made a confession of her love for him.

Ona olan aşkını itiraf etti.

The priest heard her confession.

Papaz onun günah çıkarma duasını dinledi.

bir itiraf ((bir şeyin)) bir şeyi kabul eden bir ifade. He made a full confession of his crimes.

itirafta bulunmak ((birine)) birine sırlarını veya suçlarını anlatmak. She made a confession to the priest.

Eş anlamlılar: admission, acknowledgement; Zıt anlamlılar: denial, concealment

'Confess' fiili ve isim yapan '-ion' ekinden türemiştir. 'Confess', Latince 'confiteri' (kabul etmek) kelimesinden gelir.

'-ion' eki, 'itiraf etmek' fiilini eylemin kendisi için kullanılan isme dönüştürür. 'act' -> 'action' gibi düşünün.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.