noun

deference

hürmet, saygı

He treated her with great deference.

Ona büyük bir hürmetle davrandı.

In deference to his wishes, we did not speak.

Onun isteklerine hürmeten konuşmadık.

((in deference to sb./sth.)) birine/bir şeye hürmeten In deference to his wishes, we did not speak.

((with deference)) hürmetle He treated her with great deference.

Eş anlamlılar: respect, reverence, submission; Zıt anlamlılar: disrespect, defiance

'Boyun eğmek' anlamına gelen 'defer' fiilinden gelir. '-ence' eki bir durumu veya niteliği belirten bir isim oluşturur.

Birinin görüşüne veya otoritesine 'boyun eğdiğinizde' (defer) gösterdiğiniz saygı olarak düşünün.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.