noun

enchanter

büyücü, sihirbaz, efsuncu

The enchanter cast a powerful spell.

Büyücü güçlü bir sihir yaptı.

He was an enchanter of audiences with his music.

Müziğiyle seyircileri büyüleyen biriydi.

((bir büyücü)) sihir kullanan bir kişi Büyücü güçlü bir sihir yaptı.

Synonyms: sorcerer, magician, wizard

Eski Fransızca 'enchanter' (büyü yapmak) kelimesinden gelir. '-er' eki, eylemi yapan kişiyi belirtir.

Başkalarını 'enchant' (büyülemek) için bir büyü 'chant' (söyleyen) birini düşünün.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.