noun

habitation

mesken, konut, ikamet

The house was not fit for human habitation.

Ev, insan yerleşimi için uygun değildi.

Signs of habitation were found in the cave.

Mağarada yerleşim izleri bulundu.

((sayılamayan)) bir yerde yaşama eylemi Ev, insan yerleşimi için uygun değildi.

Eş anlamlılar: dwelling, residence, accommodation

Latince 'ikametgah' anlamına gelen 'habitationem' kelimesinden, 'habitare' (yaşamak) fiilinden türemiştir.

Bu, 'bir yerde yaşama eylemi' veya 'yaşanacak yer' için kullanılan resmi bir kelimedir. 'Habitat' kelimesinin insan versiyonu olarak düşünün.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.