noun

indignation

öfke, hiddet, kızgınlık

She was filled with indignation at the injustice.

Adaletsizlik karşısında öfkeyle doluydu.

His voice trembled with indignation.

Sesi öfkeden titriyordu.

((at/over/about sth.)) (-e karşı) öfke Adaletsizlik karşısında öfkeyle doluydu.

Synonyms: outrage, fury, anger; Antonyms: delight, pleasure

Latince 'in-' (değil) + 'dignus' (değerli) kelimelerinden gelir. Değersiz veya haksız kabul edilen bir şeye duyulan öfke anlamına gelir.

'in-dignity' (haysiyetsizlik) gibi düşünün – bir şeyin kişinin haysiyetine aykırı olduğu veya bir hakaret olduğu hissi, bu da öfkeye neden olur.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.