adjective

infantile

çocuksu, bebeksi, toy

His behaviour was quite infantile.

Davranışları oldukça çocukçaydı.

She complained about his infantile jokes.

Onun çocuksu şakalarından şikayet etti.

infantile ((behaviour/person)) çocuksu (davranış/kişi) His infantile behaviour is annoying.

Eş anlamlılar: çocuksu, olgunlaşmamış, gençliğe özgü; Zıt anlamlılar: olgun, yetişkin

Latince 'infantilis' kelimesinden, 'infans'tan (bkz. 'infant'). '-ile' eki 'ile ilgili' anlamına gelir.

'Bebek gibi' anlamına gelir, ancak genellikle bir yetişkinin çocuk gibi davrandığını tanımlamak için olumsuz olarak kullanılır.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.