noun

troubadour

行吟诗人

A troubadour sang songs in the medieval court.

一位行吟诗人在中世纪的宫廷里唱歌。

((a/the)) troubadour 行吟诗人 A troubadour was a medieval poet-musician.

同义词: minstrel, bard, poet-musician

源自古法语“trobador”,来自“trobar”,意为“寻找,创作”。

想象一个去“巡演(tour)”的“吟游诗人(bard)”——就是一个行吟诗人(troubadour)。

本页面旨在提供学习支持。请将其作为学习参考,而非正式词典使用。