noun

plague

โรคระบาด, กาฬโรค, ภัยพิบัติ, สิ่งที่น่ารำคาญ

The city was struck by a deadly plague.

เมืองนี้ประสบกับโรคระบาดร้ายแรง

A plague of locusts destroyed the crops.

ฝูงตั๊กแตนได้ทำลายพืชผล

He was plagued by constant worries.

เขาถูกรบกวนด้วยความกังวลตลอดเวลา

[นาม] a plague of (sth.) จำนวนมากของสิ่งที่สร้างความเสียหาย A plague of locusts destroyed the crops.

[กริยา] to be plagued by (sth.) ถูกรบกวนอย่างต่อเนื่องโดย (บางสิ่ง) He was plagued by constant worries.

คำพ้องความหมาย: [นาม] epidemic (โรคระบาด), scourge (หายนะ); [กริยา] torment (ทรมาน), trouble (รบกวน)

มาจากภาษาละติน 'plaga' แปลว่า 'การตี, บาดแผล' แนวคิดคือโรคหรือภัยพิบัติที่ 'โจมตี' ผู้คน

เชื่อมโยงคำนาม คือโรค ('plague') กับคำกริยา คือการก่อกวนใครบางคน ('to plague')

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ