adjective

accidental

โดยบังเอิญ, ที่ไม่ได้ตั้งใจ

The discovery was purely accidental.

การค้นพบนั้นเป็นเรื่องบังเอิญล้วนๆ

It was an accidental meeting.

มันเป็นการพบกันโดยบังเอิญ

accidental ((noun)) โดยบังเอิญ, ที่ไม่ได้ตั้งใจ It was an accidental discovery.

คำพ้องความหมาย: unintentional, unplanned, chance; คำตรงข้าม: intentional, deliberate, planned

มาจาก 'accident' (อุบัติเหตุ) + ปัจจัย '-al' ที่ทำให้เป็นคำคุณศัพท์ หมายถึง 'ที่เกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุหรือความบังเอิญ'

นี่คือรูปคำคุณศัพท์ของ 'accident' ถ้าบางสิ่งเป็น 'accidental' แสดงว่ามันเกิดขึ้นโดยบังเอิญ ไม่ใช่โดยการออกแบบ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ