noun

rabbit

กระต่าย

A rabbit has long ears.

กระต่ายมีหูยาว

We saw a wild rabbit in the field.

เราเห็นกระต่ายป่าในทุ่งนา

a rabbit (นามนับได้) กระต่าย กระต่ายเป็นสัตว์ตัวเล็กที่มีหูยาว

คำพ้องความหมาย: hare (กระต่ายป่า ซึ่งตัวใหญ่กว่า)

ที่มาไม่แน่นอน มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง 'rabet' ซึ่งอาจมาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ

นึกภาพกระต่ายการ์ตูนสุดคลาสสิกอย่าง บั๊กส์ บันนี่ กำลังกินแครอท ภาพนี้จะช่วยให้จำคำศัพท์ได้

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ