adjective

reckless

บ้าระห่ำ, สะเพร่า, ไม่ยั้งคิด

He is a reckless driver.

เขาเป็นคนขับรถที่บ้าระห่ำ

It was a reckless decision to quit his job.

มันเป็นการตัดสินใจที่บ้าระห่ำที่ลาออกจากงาน

reckless ((noun)) ((คำนาม)) ที่บ้าระห่ำ He is a reckless driver.

it is reckless of ((sb.)) to do ((sth.)) มันบ้าระห่ำที่ ((ใครบางคน)) ทำ ((บางสิ่ง)) It was reckless of him to quit his job.

Synonyms: careless, rash, heedless, impulsive; Antonyms: careful, cautious, prudent

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'recceleas' จาก 'recean' (เพื่อใส่ใจ) + '-leas' (-less) ดังนั้นจึงหมายถึง 'ไม่ใส่ใจ'

ฟังดูเหมือน 'wreck-less' (ไม่มีอุบัติเหตุ) คนขับรถที่ 'reckless' (บ้าระห่ำ) มีแนวโน้มที่จะก่อให้เกิดอุบัติเหตุ (wreck)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ