noun

refusal

การปฏิเสธ

His refusal to cooperate was a problem.

การปฏิเสธที่จะร่วมมือของเขาเป็นปัญหา

I received a flat refusal from the bank.

ฉันได้รับการปฏิเสธอย่างสิ้นเชิงจากธนาคาร

((to-inf)) การปฏิเสธที่จะทำบางสิ่ง His refusal to leave caused a scene.

((of sth.)) การปฏิเสธบางสิ่ง The refusal of his request made him angry.

คำพ้องความหมาย: rejection, denial; คำตรงข้าม: acceptance, approval

มาจากคำกริยา 'refuse' บวกกับปัจจัยสร้างคำนาม '-al' คำว่า 'refuse' มาจากภาษาละติน 'refundere' (เทกลับ) ซึ่งมาจาก 're-' (กลับ) + 'fundere' (เท)

ให้นึกถึงการกระทำ 'to refuse' (ปฏิเสธ) ที่กลายเป็นสิ่งของหรือ 'เหตุการณ์' ปัจจัย '-al' มักจะเปลี่ยนคำกริยาให้เป็นคำนาม เช่น 'arrive' -> 'arrival'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ