verb

reign

ครองราชย์, ปกครอง, มีอำนาจ

The king reigned for forty years.

กษัตริย์ทรงครองราชย์เป็นเวลาสี่สิบปี

Chaos reigned after the government collapsed.

ความโกลาหลเกิดขึ้นหลังจากรัฐบาลล่มสลาย

((over sb./sth.)) ปกครอง (ใครบางคน/บางสิ่ง) The queen reigned over the country for 50 years.

(ไม่มีกรรม) (ความรู้สึกหรือสภาวะ) มีอำนาจเหนือกว่า Silence reigned in the hall.

คำพ้องความหมาย: rule, govern, command

มาจากภาษาละติน 'regnum' (อาณาจักร, การปกครอง) ซึ่งเกี่ยวข้องกับ 'rex' (กษัตริย์)

ลองนึกภาพ 'ฝน' (rain) ที่ตกลงมาจากกษัตริย์ผู้ 'ครองราชย์' (reign) เหนือปวงชนของพระองค์

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ